Skip to Content

GUNS, CRIME AND THE SWISS

DE SERIE ARTIKELEN DIE IK MOMENTEEL OP FACEBOOK PLAATS ZIJN GEEN PLEIT VOOR EEN ALGEMEEN WAPENBEZIT BIJ DE BEVOLKING. HET ENIGE DAT DOOR DEZE ARTIKELS AANGETOOND WORDT, IS, DAT DE DOOR DE MEDIA GEPUBLICEERDE ANTI-WAPENLECTUUR OP GEEN ENKELE OBJECTIEVE BASIS GESTOELD IS EN DAT DE DOOR HEN VOORGESTELDE VERHOGING VAN CRIMINALITEIT EN VAN ONGELUKKEN BIJ VERHOOGD LEGAAL WAPENBEZIT EEN PUUR VERZONNEN VERHAAL IS.

HIERONDER EEN ARTIKEL VAN 1999 DAT ECHTER NOG NIETS VAN ZIJN ACTUALITEIT VERLOREN HEEFT.

Guns, Crime, and the Swiss
June 10, 1999
Stephen P. Halbrook
Wall Street Journal

"Ergens terug in 1994, toen het Amerikaanse Congres de discussie aanging over de vraag op het verbod op 'aanvalswapens', vroeg een talkshow presentator aan senator Bill Bradley van New Jersey, een voorstander overigens van het verbod, of wapens op zich eigenlijk misdaad veroorzaakten. De presentator merkte in dit verband ook op dat in Zwitserland, aan alle mannen wapens worden uitgereikt om hun militie verplichtingen te vervullen, terwijl het hen wordt toegelaten van ze thuis te bewaren, maar dat daar toch weinig misdaad uit voorkomt. Bradley antwoordde: "Als ik hier mag gissen -Zwitsers zijn nogal saai- dus mijn gok is dat dat daar waarschijnlijk niet veel gebeurt."

Uiteindelijk, voor degenen die vinden dat een schietwedstrijd leuker is dan golf, is Zwitserland alles behalve "saai". Je verplaatsend met de auto of met de trein, zie je de schietbanen alom verspreid over het land en slechts enkele golfbanen. Als er bv. een ‘Schuetzenfest’ in de stad is, vindt u geweren op het hoedenrek in de restaurants en je komt mannen en vrouwen tegen, jong en oud, wandelend, fietsend, en op de tram, met geweren over de schouder, naar en van het schietevenement . Ze slenteren het politiebureau voorbij en niemand verpinkt (in de VS zou een SWAT team je met grote ceremonie inrekenen).

Toeristen, vooral die uit Japan, waar wapens zijn verboden zijn (op die van de politie na dan), denken dat er een revolutie aan de gang is. Maar schieten is eigenlijk alleen maar de nationale sport, ofschoon het ook de dodelijke serieuze functie heeft de ruggengraat te zijn van de nationale verdediging.

Hoewel er in Zwitserland per hoofd van de bevolking meer vuurkracht is dan op welke plaats ook ter wereld, is het een van de veiligste plekken om te verblijven. Dit tot grote vreugde van de Amerikanen die het recht op vrij wapenbezit voorstaan: Zwitserland is namelijk het levend bewijs van de stelling dat de algemene aanwezigheid van wapens niet noodzakelijk misdaad veroorzaakt.

Volgens een Internationale Studie over Vuurwapen regulatie uitgevoerd door de VN, werd in 1994 het aantal moorden in Engeland (inclusief Wales) per 100.000 inwoners geraamd op 1,4 (waarvan 9% met vuurwapens), en de overval ratio op 116 per 100.000. In de Verenigde Staten was de moord ratio bijna 9,0 per 100.000 (waarvan 70% begaan met vuurwapens), en de overval ratio 234 per 100.000. Dus, luidt de conclusie, Engeland heeft strenge wetten op wapenbezit, ergo het aantal moorden is veel lager dan in de Verenigde Staten. Alleen dergelijke vergelijkingen zijn precair: in 1900, toen Engeland helemaal geen wapenbeperking kende, bedroeg moord slechts 1 per 100.000!

Bovendien, met behulp van gegevens uit de loop van 1996, kwam het U.S. Department of Justice study tot de conclusie dat in Engeland diefstal 1,4 keer hoger lag, gewelddadige overval 2,3 keer hoger, en de inbraak 1,7 keer hoger dan in de Verenigde Staten. Alleen lagen de verhoudingen moord en verkrachting in de Verenigde Staten hoger dan in het VK.

De VN-studie liet Zwitserland wel wijselijk weg uit de vergelijkende analyse. Het Zwitserse voorbeeld weerlegt immers de stelling dat een hoge incidentie van vuurwapen eigendom correleert met hoge cijfers voor gewelddadige criminaliteit.

De Zwitserse federale politiedienst meldt dat er in 1997, gespreid over het hele land, 87 moorden met voorbedachte rade werden gepleegd en dat er 102 pogingen tot doodslag waren . Ongeveer 91 van de 189 moorden en pogingen tot- werden voltrokken met vuurwapens (de statistieken maakten geen precieze vermelding van het feit hoeveel vuurwapens waren betrokken bij feitelijke moord, of dan wel poging tot- )
Hoe dan ook, met een bevolkingscijfer van zeven miljoen (waaronder 1,2 miljoen buitenlanders) vertoont Zwitserland een moordratio van 1,2 per 100.000 inwoners. Er waren bovendien 2.498 diefstallen (en pogingen tot beroving), waarvan 546 uitgevoerd met vuurwapens, wat de diefstal ratio brengt van 36 per 100.000. Bijna de helft van die strafbare feiten zijn gepleegd door niet-ingezeten buitenlanders, dat zijn waarnaar men in alledaags taalgebruik men wel eens hoort refereren, de "criminele toeristen".
Soms lijken data zelfs wel te mooi om waar te zijn: In 1993 werd geen enkele gewapende overval gemeld in Genève. In één woord, Zwitserland, dat is overspoeld met wapens, heeft aanzienlijk lagere moord en roofratio’s dan Engeland, waar de meeste wapens bovendien zijn verboden.

De wereld was geschokt toen op 20 april 1999 twee studenten in Littleton, Colorado geweren en bommen gebruikten om een dozijn klasgenoten en een leraar te vermoorden. Het Congres sloeg op hol om snel extra beperkingen te gaan leggen op de mogelijke verwerving van vuurwapens. In het Verenigd Koninkrijk (Dunblane, Schotland) in 1996, beging een kinderhater, met wapens in weliswaar legaal bezit en onder strenge voorwaarden uitgereikt, een massamoord waarbij hij 16 kinderen en een leraar vermoorde. Het Britse Parlement reageerde met een algeheel verbod op alle handvuurwapens en de meeste geweren.
Er zijn geen schietpartijen op scholen in Zwitserland, maar geweren en kinderen zijn er zeker geen vreemde mix. Bij alle grote schietwedstrijden, kun je buiten volop fietsen zien. Binnen de schietstand geven de wedstrijddeelnemers aan 12-jarigen wenken om de juiste score bij te houden. 16-jarigen schieten met geweren aan de zijde van mannen en vrouwen van alle leeftijden.

"Wat” stelt de toeristische brochure “Zürich News”, “zijn de jaarlijkse gebeurtenissen die men als toerist moet meemaken in de grootste stad van Zwitserland?” Onder "Festivals en de lokale gewoonten" zie je vermeld: "Knabenschiessen”*1 (jongens schietwedstrijd), de oudste Zürich traditie, die plaats heeft op het tweede weekend in september. Het bestaat uit een schietwedstrijd op de Albisgüetli [de naam van de schietstand] voor 12 tot 16-jarige jongens / meisjes en bovendien een kleurrijke driedaagse kermis. Het hierna volgende grote evenement is Sint-Nicolaas in december.

De “Neue Züricher Zeitung” wijdde een hele pagina aan het “Knabenschiessen” van 1996, stelt vast dat 3.667 tieners deelnamen aan de schieting en vermeld in het lang en het breed wie "koning" en "koningin" werden. Grote foto's van meisjes en jongens met aanvalsgeweren en rijdend in bumper auto's (niet op hetzelfde moment uiteraard !) sieren de pagina. Het evenement wordt elk jaar gehouden sinds 1657.
Ikzelf heb ooit deelgenomen aan een schutterijfeest in de buurt van Luzern, waar de wedstrijdprijzen -van geweren tot zilveren bekers en van computers tot fietsen- tentoongesteld waren in de lokale basisschool. Je kon er tegelijk kunstwerkjes bewonderen van de schoolkinderen.

Prof. dr. Marshall Clinard schrijft in “Cities with Little Crime:” "Zelfs in de grootste Zwitserse steden is misdaad geen groot probleem. De incidentie van moord en diefstal is laag, ondanks het feit dat de vuurwapens direct beschikbaar zijn in de meeste huishoudens. De lage criminaliteit is des te opmerkelijker omdat ook het strafrechtelijk systeem relatief mild is."

Naast het militie-systeem waarin automatische geweren en / of semi-automatische pistolen worden bewaard in de woningen van de meeste mannen van 20 tot 42 jaar, zijn vuurwapens ook direct beschikbaar voor aankoop in wapenwinkels.
Toch worden vuurwapens zelden gebruikt in de gewelddadige criminaliteit. Volgens de notities van prof.dr. Clinard: " ...Contrasteren deze feiten opvallend met de overtuiging dat een lagere moord-ratio het rechtstreeks gevolg is van het onderwerpen aan strikte regels van vuurwapenbezit.” Moord is gekoppeld aan de neiging en bereidheid tot geweld, niet aan de loutere aanwezigheid van vuurwapens. Het voorhanden zijn van vuurwapens in de woning en de deelname van jongeren in schietwedstrijden verbind de jeugd met de volwassenen en vermijd het optreden van een generatiekloof.
Criminele doodslag ratio’s zijn het hoogst in de minder ontwikkelde landen. Deze zelfde landen kennen vaak een verbod op prive-bezit van vuurwapens. In een aantal van hen, zoals Oeganda, zijn privaat moorden in niets te vergelijken met de genocidale moorden gepleegd door regeringen op hun ongewapende onderdanen.

In de Amerikaanse samenleving, hebben vuurwapens een sinistere reputatie, vooral in het avondnieuws en door overdreven gewelddadige films. In Zwitserland staat het bezit van vuurwapens echter voor een gezonde gemeenschapsactiviteit. Zo’n typisch weekend schietfestival brengt het hele gezin naar buiten. Bij de schietstand bevindt zich een enorme tent waar vele tientallen of zelfs honderden mensen eten, drinken en socialiseren. Kleurrijke spandoeken van alle kantons en van de schietclubs wapperen in de wind, en samen met de melodie van geweervuur hoor je Alpine muziek en het geluid van koeienbellen. Onder de sponsors van de evenementen vindt je banken, supermarkten, horlogemakers, de Post en de telefoonmaatschappijen terug.

Zo’n 72.000 deelnemers namen deel aan het federale “Schuetzenfest” in Thun in 1995 en is daarmee de grootste schietwedstrijd voor geweer in de ganse wereld. (De Amerikaanse National Matches bijvoorbeeld hebben dat jaar slechts 4.000 schutters aangetrokken. Dit op 260 miljoen inwoners.) De Zwitserse president en andere hoogwaardigheidsbekleders gaven toespraken. Er was geen "Secret Service" of niks dan ook nodig nodig om hen te beschermen, hoewel wel duizenden geweren rondslingerden op deze bijeenkomst.

Sinds de oprichting van de Zwitserse Confederatie in 1291 hangt Zwitserland voor zijn verdediging af van het gewapende volk. Willem Tell maakte reeds gebruik van de kruisboog -de pantser doorborende munitie van zijn tijd- niet alleen om de appel van het hoofd van zijn zoon te schieten, maar ook om de tiran Gessler te doden. Eeuwenlang versloeg de cantonale republiek de machtige legers van de Europese vorsten en behield zij haar volstrekte onafhankelijkheid. Machiavelli schreef in 1532: "De Zwitsers zijn goed bewapend en genieten een grote vrijheid."

De Franse monarchistische filosoof Jean Bodin, schrijvende in 1606, ontzegde de gewone man het recht op vrije meningsuiting en wapenbezit, stellende dat "de meest gebruikelijke manier om oproer en opruiing te voorkomen, is het wegnemen van de wapens" .Bodin wilde ook het dragen van wapens verbieden "die door onze wetten, zoals ook door de zeden en gewoonten van de Duitsers en Engelsen niet alleen zijn geoorloofd; maar zoals door de wetten en decreten van de Zwitsers zelfs zijn verplicht: alzo de diepe oorzaak zijnde van een oneindig aantal moorden, begaan door hen die het zwaard, de dolk of een pistool dragen". Het is vandaag in feite ditzelfde argument dat het stokpaardje blijft van mevrouw Sarah Brady*2 en andere lieden van Handgun Control, Inc.

De Amerikaanse belangstelling in de Zwitsers begon niet met John McPhree's bekroonde essay “La Place de la Concorde Suisse”. Nee, in 1768 reeds, toen de strijd tegen de Kroon verslechterde, werden de Amerikaanse kolonisten opgeroepen tot een versterking van de militie, zodat "dit land beter beveiligd zou zijn tegen de rampen van een oorlog dan eender welk ander land in de wereld, Zwitserland uitgezonderd.” Tegen de tijd dat de nieuwe Grondwet werd besproken in 1787, schreef John Adams een verhandeling waarin hij de democratische Zwitserse kantons prees omwille van het feit dat elke mens er het recht had om te stemmen over staatszaken en om wapens te mogen dragen. De beroemde redenaar Patrick Henry prees de Zwitsers voor het behoud van hun neutraliteit en onafhankelijkheid tegenover de grote monarchieën, dit alles zonder "een machtige en prachtige president of een staand leger: Laten we hun voorbeeld volgen, en net zo gelukkig zijn."

De Zwitserse invloed lag mee aan de basis van de goedkeuring van het Tweede Amendement van de Amerikaanse grondwet, dat bepaalt: "„Aangezien een goed geregelde militie nodig is voor de veiligheid van een vrije staat, zal geen inbreuk worden gemaakt op het recht van het volk om wapens te bezitten en te dragen."Dit is uitgegroeid tot het zgn. weeskind van de Bill of Rights, dat sommigen uit alle macht haten.

Toen het eerste Amerikaanse Congres samenkwam en zijn aandacht richtte op de defensie middelen in 1791, stelde de vertegenwoordiger Jackson: "De inwoners van Zwitserland verhieven zichzelf door de oprichting van een militie, die ze uiteindelijk bevrijd heeft van de tirannie van hun heren.” Een wet werd vervolgens aangenomen die alle weerbare burgers in staat stelde om zichzelf te voorzien van een vuurwapen en zich aan te sluiten bij de militie. Dit bleef zo geboekt voor meer dan een eeuw.

President Teddy Roosevelt's instructies om schiettraining te organiseren voor jongeren, dit teneinde de landsverdediging te promoten, werden geciteerd in “Why School Boys Should be Taught to Shoot” door generaal George Wingate. De generaal, een oprichter van de National Rifle Association (NRA), wees het Zwitserse model aan als het ideale. Amerikaanse militaire waarnemers werden overigens herhaaldelijk naar Zwitserland gezonden met de opdracht het Zwitserse systeem te adopteren.

In een rapport uit 1905, prees U. S. Army Captain T.B. Mott, de veralgemeende deelname van de Zwitserse bevolking aan schietwedstrijden. Zijn enige reserve die hij in dit verband aan de dag legde was dat "het enige kwaad dat gepaard ging met deze bijeenkomsten, het drinken en brassen was en de verspilling van geld gedurende soms een hele week." Misschien was het juist die feeststemming die gezorgd heeft voor het voortbestaan van de Zwitserse militie. En misschien is de onderdrukking van het "drinken en zwelgen" dat eveneens een kenmerk was van de vroege Amerikaanse militie bijeenkomsten, wel de ware reden voor de uiteindelijke neergang van het Amerikaanse militie-systeem...

Na de Eerste Wereldoorlog, toen het Congres, de lofbetuigingen over de Zwitserse schietvaardigheden te horen kreeg, werd het Civil Marksmanship Program in werking gesteld, onder welks richtlijnen tot op de dag van vandaag overtollige militaire geweren worden verkocht aan burgers. Dit tot ergernis van senator Ted Kennedy. Bij herhaling werd het voorbeeld Zwitserland steeds aangehaald wanneer in het Congres vuurwapenproblematiek aan de orde was. In een getuigenis in 1935, tegen een poging tot verplichte handwapen registratie in, haalde kolonel Calvin Goddard aan dat het toenmalige misdrijf niveau net zo laag was in Zwitserland was als in Engeland, en hij voegde daar aan toe: "Maar elke Zwitserse burger kan wel een pistool dragen, zijn zakken kunnen uitpuilen van pistolen, bovendien zonder vergunning, echter als hij iemand doodt heeft hij pech."

Tijdens een wapendebat in 1994, argumenteerde senator Larry Craig, een NRA bestuurslid, dat er in Zwitserland net zoveel wapens als mensen zijn, maar dat de criminaliteit laag is. Er is echter ook een fundamenteel verschillende sociale attitude in dat land.” Nu, dat laatste is dus wel een understatement. De Zwitsers mogen dan af en toe klagen over hun criminele toeristen, maar in Amerika hebben we helaas veel subculturen met een "afwijkende sociale attitude" wat onvermijdelijk resulteert in een schaamtevol overaanbod aan gewelddadige criminaliteit.

Terwijl de Verenigde Staten te lijden hebben van pijnlijke episoden van criminele degradatie, leren ons de twintigste-eeuwse Europese ervaringen dat de tirannieke regeringen veel meer slachtoffers maakten dan particuliere criminelen. In 1933, komen de nazi's aan de macht via grootse razia zoektochten naar vuurwapens, zogenaamd gericht tegen "communisten", dwz tegen alle politieke tegenstanders. In 1938, ter voorbereiding van- en tijdens de Kristallnacht, ontwapenden ze de Joden. En toen ze in 1939-1941 Europa bezetten, kondigden zij de doodstraf af voor iedereen die niet alle vuurwapens inleverden binnen de 24 uur.

Er kunnen verschillende redenen zijn geweest waarom de nazi's Zwitserland niet binnenvielen, maar een van die redenen was dat elke Zwitserse man een geweer in bezit had. De nazi-invasie planning achteraf, toont aan dat als gevolg van het Zwitserse wapenbezit en de schietvaardigheden, het land moeilijk te veroveren en te bezetten zou zijn geweest. De Europese landen die door de nazi’s werden bezet, hadden steeds al strikte wapenwetten gekend en de bijgehouden wapenregisters vergemakkelijkten de inbeslagname van vuurwapens en veroorzaakten, in veel gevallen, het einde van hun eigenaars.

Door blijk te geven van zich uit de beide wereldoorlogen te hebben kunnen houden, deels door de afschrikkende factor van een gewapende bevolking, bewijst Zwitserland dat civiel wapenbezit helpt voorkomen dat grote aantallen doden vallen en zelfs genocide optreedt. De Holocaust kwam nooit naar Zwitserland, de joodse bevolking, die gewapend was net als de andere medeburgers, bleef onaangeraakt . En in de rest van Europa, wat als er niet één Getto van Warschau was geweest, maar twee, drie, vele getto Opstanden?

Traditioneel kenden de Zwitserse kantons weinig wapenwetgeving. De eerste federale wet die ooit werd opgelegd, werd geldig in 1999. Het dragen van machinegeweren, niet het bezit ervan, is verboden. Semi-automatische conversies van militaire machinegeweren kunnen worden gekocht met een vergunning. Dit geld echter niet voor de uittredende soldaat. Aankoop van sommige soorten van vuurwapens bij een commerciële handelaar vragenom een vergunning, particuliere verkoop echter niet. Repetitiegeweren, zowel militair als voor de jacht, zijn vrijgesteld. Het dragen van een geladen wapen vereist een vergunning. Overtollige geweren kunnen worden gekocht door een Zwitserse burger van de Militaire Dienst, die er 200.000 op overschot heeft voor de verkoop.

Uiteindelijk is de kern van het probleem er een van gedrag en attitude. Populaties met een opleiding in burgerlijke deugd, en ook al zijn ze bewapend, komen in het algemeen weinig in opspraak door massamoorden en hoge misdaadcijfers. Zwitserland past in dit stramien. De Verenigde Staten spijtig genoeg niet. Zoals H.R. Brown verklaarde in de jaren 1960: "Geweld is zo Amerikaans als appeltaart."

vert.VSJ

Noten van de vertaler:

*1 Knabenschiessen
een evenement in Zurich waarbij 13 tot 17 jarigen (Wikipedia) van beide geslachten wedstrijdschieten. Het gebruikte wapen is de SIG SG550. Jaarlijks gaat de wedstrijd door in het schietcomplex van Albisgüetli.

*2 Sarah & James Brady
initiatiefnemers van de organisatie Brady Campaign to Prevent Gun Violence



article | by Dr. Radut